Tadeusz Łuczaj
ŁUCZAJ Tadeusz (5 stycznia 1905 Andruszki koło Kijowa – 27 lutego 1986 Los Angeles, USA),
śpiewak.
Był synem Antoniego Łuczaja i Eweliny z Chmielnickich; mężem Heleny z Karpowiczów. W Kijowie ukończył szkołę średnią, potem cztery lata studiował teologię. Po przyjeździe do Warszawy, uczył się śpiewu, m.in. u Wacława Brzezińskiego.
W 1931 występował w Teatrze Polskim, np. w roli Kardynała (Elżbieta królowa Anglii), a w 1933 w kabarecie Nowy Momus; został też laureatem Międzynarodowego Konkursu Śpiewaczego w Wiedniu. W latach 30. występował jako solista, bas-baryton, w programach muzycznych Polskiego Radia, np. w Nowym Don Kiszocie (1934), Starej baśni (1938); w warszawskiej rozgłośni pełnił funkcję inspektora audycji (inspicjenta). Brał udział w koncertach Filharmonii Warszawskiej oraz w muzycznych programach estradowych.
W czasie II wojny światowej pracował jako kelner w polskich lokalach w Warszawie, także występował, np. w kawiarni „U Aktorek” (1943, 1944). Walczył w powstaniu warszawskim w zgrupowaniu „Baszta” na Mokotowie, występował w koncertach, organizowanych przez brygady teatralne Armii Krajowej. Po upadku powstania, przedostał się do Krakowa.
W okresie powojennym śpiewał w programach estradowych w Krakowie, Lublinie (1945) i Warszawie (np. w Romie z okazji jubileuszu Wacława Brzezińskiego w listopadzie 1947). W sezonie 1947/48 w Warszawie, był kierownikiem administracyjnym Ludowego Teatru Muzycznego, występował też w programach estradowych, np. w 1948 w kabarecie literackim Ani Be, ani Me w sali Ymki. W sezonie 1948/49 należał do zespołu operetkowego Teatru Muzycznego w Domu Żołnierza w Lublinie. Potem, przez wiele lat był solistą warszawskiej rozgłośni Polskiego Radia (okresowo pracował w dziale muzycznym), Filharmonii oraz Estrady w Warszawie. W latach 60. wyjechał do USA, gdzie wspólnie z Tymoteuszem Ortymem występował na koncertach dla Polonii.
Bibliografia
Almanach 1985/86; Byrski: Teatr-radio s. 194, 214; Jasiński: Koniec epoki; Korolewicz-Waydowa; Kwiatkowski: Tu PR Warszawa; Lorentowicz: T. Polski; Mancewiczówna I; Mościcki: Teatry 1944–45; Mrozińska: T. wśród ruin; Sempoliński: Wielcy artyści: Kur. Por. 1934 (17 IV); Pam. Teatr 1963 z. 1–4 s. 60, 1973 z. 3–4 s. 404, 452, 491, 504, 1997 z. 1–4 s. 531, 548–551, 559; Życie Warsz. 1986 nr 4; Akta (fot.), ZASP; Programy, wycinki prasowe, IS PAN; Almanach 1944–59.
Ikonografia
J. Żebrowski: Portret, karyk., rys., repr. Express Wiecz. 1953 nr 30.
Źródło: Słownik biograficzny teatru polskiego 1910–2000, t. III, Instytut Sztuki PAN, Warszawa 2017.
Zachowano konwencję bibliograficzną i część skrótów używanych w źródłowej publikacji.
Biogram w Almanachu Sceny Polskiej
Tadeusz Łuczaj (5 I 1905 Andruszki k. Kijowa - 27 II 1986 Los Angeles), Śpiewak. Był uczniem Wacława Brzezińskiego, laureatem Międzynarodowego Konkursu Śpiewaczego w Wiedniu (1933). W l. 1930-39 współpracował jako solista z radiem, filharmonią, brał udział w koncertach estradowych, w 1933 został zaproszony do programów warsz. t. Nowy Momus. W czasie wojny pracował jako kelner, walczył w powstaniu warsz., w zgrupowaniu "Baszta", brał udział w koncertach dla wojska. W okresie powojennym kontynuował działalność koncertową, w 1948 występował w kabarecie lit. "Ani be, ani me" w sali YMCA w Warszawie, w sez. 1948/49 był w zespole T. muzycznego Domu Żołnierza w Lublinie. Przez wiele lat był solistą PRiTV, Filharmonii Narodowej i Estrady w Warszawie.
Źródło: Almanach sceny polskiej 1985/86. Tom XXVII. Wydawnictwo Naukowe PWN - Warszawa 1993.
