Osoby

Trwa wczytywanie

Ferdynand Sarnowski

SARNOWSKI Ferdynand, właśc. F. Hausser, Hauser (19 I 1880 Kraków - 30 IV 1960 Kraków), aktor. Był synem urzędnika Norberta Haussera (Hausera) i Anto­niny z Nyczów. Po ukończeniu gimn. w Krakowie uczę­szczał tu do szkoły dram. pod kier. S. Knake-Zawadzkiego. 21 VI i 5 VII 1899 brał udział w popisie szkoły w t. krak.; grał m.in. Heliodora ("Marcowy kawaler") i Cześnika ("Zemsta"). Od 1898 występował pod pseud. Sarnowski w krak. T. Miejskim w niewielkich rolach, jak np. Widmo ("Wesele"), Oficer i Skrzynecki ("Warsza­wianka"), Klater ("Sztygar"). W 1900-01 i 1905 grał także w krak. T. Ludowym. W 1905 opuścił Kraków i był w objazdowym zespole A. Mielewskiego, w 1906-08 występował w Kaliszu, w 1908-10 i prawdopodobnie 1911-12 w T. Ludowym w Krakowie, w 1912-14 w t. wileńskim. Podczas I wojny świat. jako poddany austr. był ewakuowany do Rosji. W 1915-16 brał udział w przedstawieniach w Domu Polskim w Charkowie, w 1917 występował w Nowym T. Polskim pod dyr. B. Skąpskiego w Moskwie, następnie wyjechał do Kazania, gdzie organizował przedstawienia amatorskie. W 1918 wrócił do kraju i do 1921 występował w T. Powszech­nym w Krakowie. Od 31 XII 1918 grał w T. Polskim w Cieszynie i z tym zespołem w 1919 m.in. w Dąbrowie Śląskiej, Białej, Morawskiej Ostrawie, a w lutym 1921 z zespołem krak. T. Powszechnego też w Cieszynie. W sez. 1921/22 występował w krak. T. Bagatela, w 1922-25 w T. Miejskich we Lwowie, w sez. 1925/26 ponownie w T. Bagatela w Krakowie, w sez. 1926/27 w T. Nowym w Poznaniu, w 1928 w T. Domu Żołnierza w Krakowie. Następnie przez kilka lat pracował jako urzędnik; na scenę wrócił w 1936. W sez. 1936/37 występował w krak. T. im. Słowackiego, w sez. 1937/38 w Sosnowcu, w sez. 1938/39 w Częstochowie. Podczas II wojny świat. był robotnikiem. Od 1945 do 1956 występował w T. Dra­matycznych w Częstochowie; w maju 1947 obchodził tu w T. Wielkim czterdziestopięciolecie pracy w roli Re­jenta ("Zemsta"), a 24 X 1953 w T. Kameralnym pięćdziesięciopięciolecie pracy scen. w roli Kamińskiego ("Spra­wa rodzinna"). W 1956-58 grał w T. Ludowym w Nowej Hucie, w 1958-60 w T. im. Słowackiego w Krakowie, gdzie w listopadzie 1959 obchodził sześćdziesięciolecie pracy aktorskiej.
Na scenach większych miast grał role drugorzędne, jak np. Prezes ("Głupi Jakub"), Twardosz ("Dożywocie"), Kap­ral ("Dziady"), Kuruta ("Kordian"), ale dobre warunki zew­nętrzne oraz sumienność i pracowitość pozwalały mu występować na prowincji także w dużych rolach, takich jak: Wojewoda ("Mazepa"), Ksiądz Marek ("Ksiądz Ma­rek"), Chłopicki ("Warszawianka"), Cześnik i Rejent ("Zem­sta"). Ważniejsze role S. z ostatnich lat pracy to m.in. Ksiądz Anzelmo ("Beatryks Cenci"), Candy ("Myszy i lu­dzie"), Kajetan ("Popas króla jegomości"), Świętosz ("Horsztyński").
Bibl.: Almanach 1959/60; Olszewski: Śląska kronika teatr.; Dz. zach. 1953 nr 254; Teatr 1953 nr 22 (il.), 1960 nr 12; Życie częst. 1953 nr 253; Afisze i programy, IS PAN; Afisze, Mu­zeum Bachruszina, Moskwa.
Ikon.: Fot. pryw. -zb. Z. Koczanowicza Warszawa.
Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1765-1965, PWN Warszawa 1973

Pracownia

X
Nie jesteś zalogowany. Zaloguj się.
Trwa wyszukiwanie

Kafelki

Nakieruj na kafelki, aby zobaczyć ich opis.

Pracownia dostępna tylko na komputerach stacjonarnych.

Zasugeruj zmianę

x

Używamy plików cookies do celów technicznych i analitycznych. Akceptuję Więcej informacji