Artykuły

Majakowski w teatrze Studio

Józef Szajka wystawił w swoim teatrze kolejny spektakl z "serii" przedstawień biogra­ficznych. Jest to "Majakowski" według scenariusza, reżyserii i scenografii Józefa Szajny, z muzyką Zygmunta Konieczne­go.

Poprzednio oglądaliśmy w Teatrze "Studio" z tego cyklu przedstawienia o Witkacym, Dantem, Cervantesie, a także o Rabalaisie według insceni­zacji Ireny Jun.

Szajna jest konsekwentny w realizowaniu swojej linii dzia­łania w teatrze i poprzez te­atr. Jest konsekwentny i w tym, co mi ongiś o swoim teatrze powiedział: "Teatr Studio nie przestanie być teatrem w ka­tegoriach kreowania nowych kształtów, nie przestanie być prezentacją różnych nowych form scenicznych. Nie jest to teatr zamknięty w granicach przedstawienia, ale jest kombinatem współzależnych od siebie form. Tu jest praca o wiele cięższa, teatr trzeba przybliżyć do sztuki, a sztukę przemienić w widowisko".

Tu w czasie przedstawienia, nie ma co bawić się w myślenie, zastanawianie się, tu trze­ba poddać się akcji, dźwię­kom, słowom, okrzykom, mu­zyce, wchłonąć to wszystko w siebie i dopiero w domu, w ciszy i spokoju - "przetra­wić".

Tak też jest i z "Majakowskim". Na kanwie "Łaźni", na wyjątkach z utworów poety Wielkiej Rewolucji Październikowej, twórcy o różnorodnych zainteresowaniach oglądamy "obrazy" z życia: od narodze­nia w carskiej jeszcze Rosji, poprzez rewolucje, i jej utrwalanie, poprzez narodziny nowych form twórczych, nowych słów, zdań, haseł, aż po tragi­czną miłość i śmierć.

Zachowując oryginalny styl i formę twórczości Majakowskiego, dokonując wyboru wyjątków najbardziej znanych, Szajna stworzył spektakl zwarty, wierny tekstowi i jemu podporządkowany, chociaż - rzecz jasna - twórczość Majakowskiego jest tu trady­cyjnie już podkreślana niesamowitymi często obrazami, re­kwizytami, światłem i muzyką. I w tym przedstawieniu zespół aktorski Teatru "Studio" mu­si się porządnie "nagimnastykować".

Dwoje aktorów wyróżnia się w "Majakowskim" świetną grą, interesującą interpretacją postaci, znakomitym oddaniem atmosfery scen zwłaszcza i "Łaźni". Są to: Helena Norowiecz jako Aktywistka i Wie­sław Drzewicz jako Obcy. Ro­lę poety gra Andrzej Siedle­cki, od którego należałoby wymagać stonowania niektórych kwestii. Dobre, ciekawe role stworzyli i pozostali aktorzy: Anna Milewska jako Wdowa, Irena Jun, jako Matka, Józef Wieczorek w roli Inwalidy, Stanisław Brudny, jako Sta­rzec, oraz Tadeusz Włudarski, jako Mężczyzna.

Pracownia

X
Nie jesteś zalogowany. Zaloguj się.
Trwa wyszukiwanie

Kafelki

Nakieruj na kafelki, aby zobaczyć ich opis.

Pracownia dostępna tylko na komputerach stacjonarnych.

Zasugeruj zmianę

x