Irena Massalska-Merunowicz
MASSALSKA Irena, z Dawidowiczów, zamężna Merunowicz (13 października 1921 Grodno – 12 października 1992 Kraków),
aktorka.
Była córką rachmistrza Władysława Dawidowicza i Anieli z Żukowskich; żoną aktora i reżysera Jerzego Merunowicza (1915–2006; ślub w sierpniu 1947 w Lęborku). W 1923–44 mieszkała w Oszmianie na Wileńszczyźnie, gdzie skończyła gimnazjum humanistyczne, a w 1939 zdała maturę i podjęła pracę w aptece miejscowego szpitala. W maju 1944 wyjechała do Wilna, gdzie znów pracowała w aptece. W 1945 przyjechała do Bydgoszczy i od lipca tego roku do czerwca 1946 uczyła się w Szkole Dramatycznej przy Teatrze Polskim, równocześnie statystowała na jego scenie.
W sezonach 1946/47 i 1947/48 zaangażowana była w Teatrze Dramatycznym Marynarki Wojennej w Gdyni, gdzie grała m.in. Anetkę (Rozkoszna dziewczyna, 1947). W tym czasie kształciła się w warszawskiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej z siedzibą w Łodzi; ukończyła ją w 1948. W sezonie 1948/49 występowała (odtąd już pod pseudonimem Massalska) w Teatrze Śląskim w Katowicach w drobnych rolach, np. Pokojówki (Szczygli zaułek). W 1949 znalazła się w zespole Teatru Nowego w Łodzi i w 1950 zagrała Olgę (Makar Dubrawa; dublowała Antoninę Gordon-Górecką).
W 1951/52 i 1952/53 występowała w Połączonych Teatrach Muzycznych w Łodzi m.in. jako: Krężlowa (Dwa tygodnie w „Raju”, 1951), Eleonora (Słomkowy kapelusz, 1952), Michelle (Rodzinka, 1953). Od sezonu 1953/54 do 1956 była ponownie w zespole łódzkiego Teatru Nowego, gdzie zagrała m.in.: Księżnę (Latarnia, 1954), Hrabinę (Wesele Figara, 1955), Siostrę Lelewela (Noc listopadowa, 1956). Od 1 października 1956 do 1964 była aktorką Teatru Młodego Widza w Krakowie (od 1958 Teatr Rozmaitości); występowała m.in. w rolach: Hrabiny d’Autreval (Walka kobiet, 1958), tytułowej Marii Stuart Słowackiego (1959), Lucyny de Morfontaine (Miłość czuwa, 1960), Marii St. Claire (Chata wuja Toma, 1961). Później ustąpiła ze sceny.
Bibliografia
Almanach 1992/93; Kaszyński: Teatr łódz.; Mrozińska: Szkoła; T. Nowy w Łodzi; Warsz. szkoła teatr.; Linert: T. Śląski; Wydrzyński; Dz. Pol. 1992 nr 242; Akta (fot.), ZASP; Programy, wycinki prasowe, IS PAN; Almanach 1944–59.
Ikonografia
Fot. – ITWarszawa
Źródło: Słownik biograficzny teatru polskiego 1910–2000, t. III, Instytut Sztuki PAN, Warszawa 2017.
Zachowano konwencję bibliograficzną i część skrótów używanych w źródłowej publikacji.
