Osoby

MAŁECKI Ludwik (16 stycznia 1921 Warszawa – 13 października 1986 Otwock),

tancerz.

Był synem Jana Małeckiego i Stanisławy z Frankowskich; mężem tancerki Władysławy z Łukasiaków (ślub w 1950). Przez całe zawodowe życie był tancerzem baletu w Warszawie. Od 1935 uczył się w szkole baletowej przy Teatrze Wielkim w Warszawie i sporadycznie występował na jego scenie, np. w 1938 tańczył jednego z Górali (Harnasie). Zapewne wtedy należał (jak wspominał Jan Ciecierski) do Akademickiego Koła Muzycznego. 

W 1939 otrzymał angaż do zespołu baletowego Teatru Wielkiego. W czasie II wojny światowej został wywieziony na roboty do Niemiec. Po wojnie wrócił do Warszawy, w sezonach 1946/47 i 1947/48 tańczył w zespole baletowym Sceny Muzyczno-Operowej, od 1948/49 warszawskiej Opery, a od 1965 Teatru Wielkiego. Od stycznia 1969 był koryfejem baletu, a po przejściu na emeryturę w 1980, pełnił funkcje inspektora baletu. 

Występował w takich rolach, jak: Kwestarz (Dyl Sowizdrzał, 1953), Piotr (Romeo i Julia, 1954), Szatan (w scenie tanecznej Fausta, 1956), Dworzanin (Pan Twardowski, 1957), Sługa Sewriana (Kamienny kwiat, 1961), Stary Mędrzec (Święto wiosny, 1962 i 1965), Gospodarz tawerny (Don Kichot, 1967), Lentulus Batiatus (Spartakus, 1968), Radca dworu (Kopciuszek, 1969), Monteki (Romeo i Julia, 1970), Woźnica (Pietruszka, 1973), Pastor (Coppelia, 1974), Ojciec Święty (Stanisław i Anna Oświęcimowie, 1976). Niekiedy tańczył po 1980, np. Mężczyznę (Yerma) i jednego z Ministrów (Goya) w Wieczorze baletów hiszpańskich (1984). 

Bibliografia

Almanach 1986/87; Ciecierski: Zwyczajne życie; Komorowska: Szymanowski; Turska: Almanach; Turska: Przewodnik; 10 lat Opery Warsz. (il.); Życie Warsz. 1986 nr 246; Akta, Arch. T. Wielki Warszawa, ZASP (fot.); Programy, IS PAN; Almanach 1944–59.

Źródło: Słownik biograficzny teatru polskiego 1910–2000, t. III, Instytut Sztuki PAN, Warszawa 2017.
Zachowano konwencję bibliograficzną i część skrótów używanych w źródłowej publikacji.