Osoby

Trwa wczytywanie

Paulina Biernacka

BIERNACKA Paulina, Balbina, z Cieplików, 2° v. Gold­man (działała 1827-1851), aktorka, dyr. teatru. Była córką muzyka Karola Cieplika, siostrą -> Agnieszki Stobińskiej i -> Franciszki Sadowskiej, żoną -> Jana B., matką -> Malwiny B. Ok. 1827 wraz z obiema siostrami rozpoczęła pracę w t. krakowskim. Wg afiszów z tego okresu używała wówczas imienia Balbina. W sierpniu 1829 występowała z zespołem krak. w Łowiczu. W Kra­kowie pozostała do 1833. W tym czasie wyszła za mąż za Jana B. i odtąd używała jego nazwiska. W 1835-39 występowała w zespole swego szwagra F. Stobińskiego; potem w Poznaniu: w 1842 z krak. zespołem T. Chełchowskiego, w 1843 z zespołem Z. Anczyca. W 1845 występowała w Grodnie, w 1846 w zespole swego męża w Siedlcach, Łomży i Suwałkach, w 1847 w Łodzi (w zespole F. Pietrzykowskiego), a następnie w Su­wałkach. W 1849 będąc już wdową sama kierowała zespołem występującym w Siedlcach i w Lublinie, a w 1850 w Lublinie i w Zamościu. W sierpniu 1850 w Lubli­nie połączyła swój zespół z zespołem J. Barańskiego, po kilku dniach zerwała spółkę i z kilkoma aktorami wyjechała do Radomia. W 1851 występowała jeszcze w Częstochowie. Po wyjściu za mąż za Goldmana, archiwistę z Piotrkowa, opuściła scenę. Występując w dramatach nie osiągała sukcesów, w komediach natomiast z powodzeniem grała role subretek. Wg W. Wężyka grę jej cechowało "wiele ży­cia, naturalnego dowcipu", jednak "mało wykształce­nia umysłowego". Grała takie role, jak np. Feliks ("Jest temu lat szesnaście"), Roksolana ("Soliman II"), Ju­styna ("Łukasz spod Łukowa").
Bibl.: Estreicher: Teatra; Koryzna I s. 37, 38; Krzesiński: Ko­leje życia s. 227, 285, 320-323; Stefański: Teatr w Kaliszu s. 58; Wężyk s. 30; Afisze, IS PAN.
Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1765-1965, PWN Warszawa 1973

Pracownia

X
Nie jesteś zalogowany. Zaloguj się.
Trwa wyszukiwanie

Kafelki

Nakieruj na kafelki, aby zobaczyć ich opis.

Pracownia dostępna tylko na komputerach stacjonarnych.

Zasugeruj zmianę

x