Osoby

Trwa wczytywanie

Elżbieta Skalska

SKALSKA Elżbieta, z domu Kondratiew (8 VIII 1908 Łódź - 2 VI 1958 Tarnów), aktorka. Była córką Kon­stantego i Olgi Kondratiewów, żoną -> Stanisława S. Uczyła się w szkole średniej, następnie w Państw. Szkole Dramatycznej w Warszawie. Występować zaczęła pod nazwiskiem panieńskim w T. Miejskim w Toruniu (sez. 1930/31), następnie grała w T. Miejskim w Łodzi (1931 -33). Po wyjściu za aktora, Stanisława Skalskiego, w następnych latach aż do 1939 przebywała w Poznaniu, nie występując na scenie. Podczas II wojny świat. pra­cowała w Łodzi jako konduktorka, później była wywie­ziona na roboty do Niemiec. Po wojnie używała na sce­nie nazwiska męża; występowała: w 1945 w T. Miej­skim w Łodzi, w sez. 1945/46 w T. Miejskim w Białym­stoku, w sez. 1946/47 w T. Miejskim w Opolu, w sez. 1949/50 w T. Powszechnym w Łodzi, w sez. 1950/51 znowu w Opolu, następnie w T. Młodego Widza we Wrocławiu, T. Miejskich w Częstochowie, w sez. 1952/ 53 w T. im. Bogusławskiego w Kaliszu, w 1954 w T. Dramatycznym w Koszalinie. W 1954-56 nie występo­wała; pracowała wtedy w Prezydium Dzielnicowej Ra­dy Narodowej w Łodzi. Od 1956 powróciła na scenę i zaangażowała się do t. w Tarnowie (od 1957 T. Ziemi Krakowskiej). Grała m.in. Melę ("Moralność pani Dulskiej"), Milewską ("Żabusia"), Wandę ("W małym domku"), Paulinę Junkównę ("Ludzie na krze"), Jo ("Nadzieja"), Jo­lantę ("Dobry człowiek"), Żonę ("Dwa teatry").
Bibl.: Kaszyński: Teatr łódz. s. 391, 447; Afisze i programy, IS PAN; Akta SPATiF nr 2845.
Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1765-1965, PWN Warszawa 1973

Pracownia

X
Nie jesteś zalogowany. Zaloguj się.
Trwa wyszukiwanie

Kafelki

Nakieruj na kafelki, aby zobaczyć ich opis.

Pracownia dostępna tylko na komputerach stacjonarnych.

Zasugeruj zmianę

x

Używamy plików cookies do celów technicznych i analitycznych. Akceptuję Więcej informacji