Osoby

Trwa wczytywanie

Hanna Parysiewicz

PARYSIEWICZ Hanna, zamężna Słapa (1 VII 1907 Łagisza, Zagłębie Śląsko-Dąbrowskie - 22 VI 1968 Warszawa), aktorka. Była córką Stanisława, inżyniera górnika, i Stefanii Parysiewiczów. W 1927 wyszła za oficera Wojska Pol. (prawdopodobnie Słapę), z którym wkrótce się rozwiodła. Od ok. 1935 była towarzyszką życia kompozytora Jana Maklakiewicza. Ukończyła Lic. Kaplińskiej w Krako­wie, nast. uczęszczała tu do Miejskiej Szkoły Dra­matycznej. Debiutowała na scenie T. Polskiego w Warszawie 30 VIII 1928 jako Klocia ("Tamten") i została zaangażowana do zespołu tego teatru na sez. 1928/29. Wiosną 1929 grała w zespole M. Balcerkiewicz, m.in. w Kielcach, Częstochowie i Cieszynie. Po powrocie do Warszawy brała udział w przedstawieniach T. dla dzieci i młodzieży Ja­skółka, m.in. na scenie T. Polskiego (1929-33). Ponadto występowała na innych scenach warsz., np. w T. Ateneum (1930, sez. 1934/35), T. Nowym (1933), T. Comoedia (sez. 1934/35), gościnnie ucze­stniczyła w pracach Instytutu Reduty (marzec 1936), gdzie zagrała Magdalenę ("Pierścień wielkiej damy"), "inteligentnie, z umiarem, ze smakiem" (A. Grzymała-Siedlecki). W sez. 1936/37 grała w Stołecz­nym T. Powszechnym. W 1937-39 występowała gł. w T. Małym, Polskim oraz Kameralnym. W czasie okupacji niem. przez kilka miesięcy wystę­powała w warsz. jawnym t. Złoty Ul (1940), nast. pracowała jako kelnerka, potem pracownica fizyczna w warsztacie ślusarskim. Po wojnie pocz. mieszkała w Krakowie. W 1946, po rozstaniu z Maklakiewiczem, wróciła do Warszawy; pracowała poza te­atrem. W sez. 1949/50 należała do zespołu warsz. T. Rozmaitości. W 1951-54 występowała w T. No­wym, od 1 V 1954 i w sez. 1954/55 w T. Syrena, w sez. 1957/58 grała gościnnie Eurydykę ("Antygona" J. Anouilha) w T. Dramatycznym, a w 1960/61 Matkę Maszy ("Żywy trup") w T. Narodowym. W 1961-68 była aktorką T. Klasycznego. Była przystojną brunetką o wyrazistych rysach i zgrabnej sylwetce. Przed wojną grała m.in. Izę ("Typ A"), Marlenę ("Mecz małżeński"), Zuzię ("Ułani księcia Józefa"), Adelmę ("Księżniczka Turandot"), Krystianę Dullin ("Domino"), Janinę ("Ostrożnie, świeżo malo­wane"). W 1. powojennych, m.in. (wg L. Sempolińskiego) "dała stylową sylwetkę sąsiadki w "Konku­rentkach" (1952), "zabawnie zagrała niemą rólkę komicznej, żarłocznej i głuchej mamy teatralnej" w "Żołnierzu królowej Madagaskaru" (1954); w 1. ostat­nich grała gł. role charakterystyczne, m.in. Awdotię ("Iwanow"), Kozłowską ("Pasierbowie"), Heloizę ("Ma­dame Bovary"), Pomywaczkę ("Ondyna"). W tej ostat­niej (1965) "dość niesamowita fizjonomia aktorki, kobiety już starszej, czyniła właściwie zbędną wszelką charakteryzację. Postać jej o kabłąkowatych plecach, bardzo szczupłą okrywał rodzaj wor­ka, obnażając ramiona i chude, pomarszczone ręce" (O. Bieńka). W okresie międzywojennym, a także po wojnie grała w kilku filmach.
Bibl.: Almanach 1967/68; Bieńka: Giraudoux; Grzymała-Siedlecki: Z t. warsz.; Hist. filmu t. 2, 5; Jewsiewicki: Materiały; Krasiński: Teatr Jaracza (il.); Krasiński: Warsz. sceny; Lorentowicz: T. Polski; Nowowiejski: Pod zielonym Pegazem; O zespole Reduty s. 415; Rendez-vous z Syreną; Sempoliński; Druga połowa; Słonimski: Gwałt; Wierzyński: Wrażenia; Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy 1955-1958, Warszawa 1959 (il.); Głos z Żywca 1929 nr 40; Pam. Teatr. 1963 z. 1-4 s. 192; Teatr 1978 nr 16 s. 19; Życie Warsz. 1968 nr 153, 154; Akta, ZASP; Afisze, programy, IS PAN, MTWarszawa; Wosiek: Teatry objazdowe.
Ikon.: A. Sperski: Portret, olej, 1939, informacja: Katalog Tow. Zachęty Sztuk Pięknych, Warszawa 1939.
Film.: 1933 - Dwanaście krzeseł (f.); 1938 - Kobiety nad przepaścią (f.); 1966 - Niekochana (f); 1967 - Kochajmy syrenki (f); Materiały - Archiwum TVWarszawa.
Nagrania: Role - Red. Dok. Inf. PR.
Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1900-1980 t.II, PWN Warszawa 1994

Pracownia

X
Nie jesteś zalogowany. Zaloguj się.
Trwa wyszukiwanie

Kafelki

Nakieruj na kafelki, aby zobaczyć ich opis.

Pracownia dostępna tylko na komputerach stacjonarnych.

Zasugeruj zmianę

x

Używamy plików cookies do celów technicznych i analitycznych. Akceptuję Więcej informacji