Autorzy

Trwa wczytywanie

Tadeusz Różewicz

(ur. 9 października 1921, Radomsko - zm. 24 kwietnia 2014 we Wrocławiu)
Poeta, prozaik, dramatopisarz, autor scenariuszy filmowych. Syn urzędnika sądowego. Brat Janusza Różewicza, poety, oficera AK, który zginął w 1944 oraz Stanisława Różewicza, reżysera filmowego.
Uczęszczał do Gimnazjum w Radomsku. Debiutował w 1938 wierszami w miesięczniku "Pod znakiem Maryi". W czasie okupacji niemieckiej pracował w Radomsku. W 1942 ukończył tajny kurs Szkoły Podchorążych i w latach 1943-1944 walczył w oddziałach partyzanckich Armii Krajowej (pseudonim Satyr). Konspiracyjnie drukował swoje utwory wierszem i prozą.
Po wojnie zdał maturę (1945) na kursach dla pracujących w Częstochowie, a następnie studiował historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. W 1949 przerwał studia i zamieszkał w Gliwicach.
W latach 1945-1949 publikował wiersze i prozę w czasopismach: "Odrodzenie", "Pokolenie", "Szpilki", "Twórczość". Później w "Nowej Kulturze" (1950-1954, 1959-1963), "Życiu Literackim" (1951-1966), "Przeglądzie Kulturalnym" (1953-1962), "Odrze" (1958-1961), "Kulturze" (1963-1968), "Poezji" (1967-1970).
W latach sześćdziesiątych zaczął pisać także utwory dramatyczne (drukowane od 1960 głównie w "Dialogu") oraz scenariusze filmowe (kilka wspólnie z bratem Stanisławem i Kornelem Filipowiczem) m. in. "Miejsce na ziemi" (1960), "Świadectwo urodzenia" (1961), "Echo" (1963), "Piekło i niebo" (1966), "Drzwi w murze" (1973). Wielkim wydarzeniem literackim i teatralnym stała się "Kartoteka", opublikowana w "Dialogu" i wystawiona po raz pierwszy przez Teatr Dramatyczny w Warszawie w 1960 roku.
Od 1967 (z przerwą w 1977-1980) ponownie współpracował z miesięcznikiem "Odra". Drukował w nim wiersze, prozę oraz cykle: "Margines, ale" (1968-1976) i "Kartki wydarte z dziennika" (1984-1985).
W 1968 zamieszkał we Wrocławiu. W 1976 został członkiem Polskiego PEN Clubu, w 1982 Bawarskiej Akademii Sztuk Pięknych, w 1989 Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Wiele podróżował po Europie i Ameryce.
Otrzymał liczne nagrody i medale, polskie i zagraniczne, m. in. Ministra Kultury i Sztuki (1962), Fundacji A. Jurzykowskiego w Nowym Jorku (1965), dyplom uznania Ministerstwa Spraw Zagranicznych za wybitne zasługi w propagowaniu kultury polskiej za granicą (1975 i 1986), nagrodę tłumaczy literatury polskiej na Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu (1977), Austriacką Nagrodę Państwową w dziedzinie literatury europejskiej (1982), nagrodę sekcji krytyków Polskiego Ośrodka ITI (1984), nagrodę literacką im. Z. Hertza przyznawaną przez redakcję paryskiej "Kultury" (2000), Nagrodę Literacką Nike (2000) oraz wiele innych.
Jest doktorem honoris causa kilku uniwersytetów (we Wrocławiu, Katowicach, Opolu, Krakowie). Ma tytuł honorowego obywatela Wrocławia (a także Gliwic i Karpacza).
Do najbardziej znanych dramatów Różewicza należą poza "Kartoteką": "Grupa Laokoona" (1961), "Świadkowie albo Nasza mała stabilizacja" (1962), "Akt przerywany" (1964), "Spaghetti i miecz" (1964), "Stara kobieta wysiaduje" (1968), "Na czworakach" (1971), "Białe małżeństwo" (1974), "Odejście głodomora" (1976), "Do piachu" (1979), "Pułapka" (1982), "Kartoteka rozrzucona" (1992).

Pracownia

X
Nie jesteś zalogowany. Zaloguj się.
Trwa wyszukiwanie

Kafelki

Nakieruj na kafelki, aby zobaczyć ich opis.

Pracownia dostępna tylko na komputerach stacjonarnych.

Zasugeruj zmianę

x